HOME

BIOGRAFIE

RECENSIES

BESCHOUWING

INTERVIEWS

ARTIKELEN

GEDICHTEN

CONTACT

BIBLIOGRAFIE
ALI ALBAZZAZ is geboren in Al Nasiriye, de stad in het zuiden van Irak waar ook Abraham vandaan kwam. Hij volgde een opleiding aan het Instituut voor Economisch en Administratief Onderwijs...  [ Vervolg ]

OPTREDENS
De laatste optredens van ALI ALBAZZAZ kunt u hier vinden. Zodra er een datum bekend is van een optreden zal het meteen hier op de site worden geplaats.... [ Optredens ]
 

Uit tijdschrift: Mesopotamia

Ali Al–bazzaz

In eigen land was hij al dichter. Zijn gevoel voor en interesse in taal maakten dat hij een aantal talen actief of passief kan gebruiken. Uiteraard het Arabisch, maar daarnaast heeft hij kennis van het Russisch, het Engels en het Nederlands. Wat hij van de laatste taal kent, heeft hij zich eigen gemaakt in de ongeveer één jaar dat hij in Nederland is. Hij schrijft nu ook gedichten direct in het Nederlands, dus zonder ze eerst in het Arabisch te zetten en ze dan te vertalen.
Aan zijn gedichten zijn de oorzaken die tot zijn vluchten hebben geleid te herkennen. Ze spreken alle van angst, pijn, bitterheid, oorlog, verwoesten, verdrukken, verzwijgen en daar steeds door heen gevlochten een drang tot overleven, uitschreeuwen, uitgroeien en bloeien. Ook is de dichter er zeker van dat alles goed zal komen.
Opvallend zijn de beelden die met muziek te maken hebben. Muziek roept gevoelens op, maar worden niet door woorden verdacht gemaakt en dragen op die manier niet de gevaren die kleven aan woorden en daden in zich.
‘Speel maar namens de gespleten viool die de oorlog heeft nagelaten’. De woorden duiden het beeld dat door het vioolspel wordt opgeroepen.
‘Vele liedjes kammen jouw haar daarom zijn ze blij …..’
Een prachtig beeld dat aangeeft dat alleen diegenen die de liedjes zien die in het haar gekamd zijn zullen horen. Ze zitten er niet voor iedereen vanzelfsprekend hoorbaar / zichtbaar in. De taal, het gedicht haalt ze er uit.
Daarnaast gebruikt Ali veel beeldspraak uit de natuur. Logisch voor een dichter-vluchteling, want de natuur is altijd en voor ieder voorhanden.
Mooi daarin vind ik ‘Jouw armen spreiden zich op gras het is het groen’. Nu is gras meestal groen, behalve als het verdord of verschroeid is. Of als je zo in de put zit dat je het vergeet te zien. De armen van de geliefde maken het weer groen. De nog diepere betekenis is volgens mij dat niets de liefde stuk kan maken. Anders gezegd: de liefde ( de liefste) kan alles weer herstellen, in ieder geval mooi maken.
Hetzelfde beeld vinden we in ‘wanneer het water jou bekijkt golft het nog door’. Ook hier is water zijn oorspronkelijke functie, stromen / golven kwijt geraakt, maar door naar jou ( de liefste ) te kijken krijgt het die functie terug.
Tenslotte de hoop van de dichter: ‘zing maar namens de snaar die nog niet bestaat’. De snaar (een nieuwe muziek ) is er nog niet, maar hij komt zeker. Dus waarom kun je er alvast wel namens gaan zingen.
Allereerste raakte ik onder de indruk van de taal die iemand zich in zo’n korte tijd zo rijk eigen had gemaakt. Daarnaast is het de diepe zeggingskracht van de beelden die de poëzie van Ali zo mooi maakt.
‘De gespleten viool die de oorlog heeft doorstaan’. De oorlog heeft weliswaar de viool gespleten
(stuk gemaakt), maar hem (de muziek) niet het zwijgen opgelegd. Een beeld dat zich herhaalt in: ‘schrijf maar namens de pen terwijl zijn inkt droog is’.
Een oorlog kan de inkt wel laten drogen, maar de mogelijkheid tot schrijven niet vernietigen.
Ik hoop nog veel gedichten van Ali te lezen.

Trossen van jou

vele liedjes kammen jouw haar
daarom zijn ze blij
de schepen varen jouw ogen binnen
want ze denken dat het zeeën zijn
de bloemen willen een thuishaven bouwen
daarvoor gebruiken zij jouw geur
ik zal tevreden zijn
wanneer het water jou bekijkt
golft het nog door
jouw armen spreiden zich op het gras
het is groen
de bries gaat mee met jouw gezicht
op een wandeling
ik zal wolken vormen
en laat je op hun zadel stijgen.

Wij

speel maar
namens
de gespleten viool
die de oorlog heeft doorstaan
schrijf maar
namens
de pen terwijl zijn inkt droog is
zing maar
namens
de snaar die nog niet bestaat

groei maar
namens
de as
kijk maar
namens de ogen in de asbak
brand maar
namens
de kaars die de duisternis proefde
een nieuwe eeuw
maar
de bitterheid neemt nog steeds toe



 
  [ Home ] [ Biografie ] [ Bibliografie ] [ Interviews ] [ Recensies ] [ Artikelen ] [ Gedichten ] [ Contact ]                                                                 [ عربي ]  

Alle rechten voorbehouden ©2005-2007 Iraqihost.net